طبق اعلام خبرگزاری های وابسته به رژیم جمهوری اسلامی، با ورود وزیر خارجه چین، قرار است ۷ فروردین، سند برنامه همکاری جامع رژیم حاکم بر ایران و حزب کمونیست چین به امضای وزرای خارجه دو کشور برسد. سندی که گفته شده دارای بندهای سیاسی، راهبردی و اقتصادی بوده نقشه راه ۲۵ ساله روابط ایران و چین است. در این سند به همکاری دو کشور در حوزههای مختلف و مشارکت ایران در ایده کمربند راه چین توجه شده و محوریت خاصی برای توجه به بخش خصوصی دو کشور در نظر گرفته شده است.
اما حقیقتی که رژیم جمهوری اسلامی آن را مخفی میکند و چند ماه پیش در خبرگزاری رسمی کنگره ملی ایرانیان، نیک نیوز افشا شده بود، امتیازات فراوانی است که خامنه ای به حزب کمونیست چین داده است:
طی این قرارداد ۴۰۰ میلیارد دلاری، چین ۲۸۰ میلیارد دلار در بخش نفت و گاز و پتروشیمی ایران، و ۱۲۰ میلیارد دلار برای بروز رسانی زیرساخت های حمل و نقل سرمایه گذاری می کند. طبق قرارداد، چین فرآورده های نفتی و گازی و پتروشیمی ایران را با ۱۲% تخفیف دریافت می کند و تخفیف ۸-۶ درصدی دیگری نیز بابت تعدیل ریسک غرامت به چین تعلق می گیرد؛ به این معنی که تا اینجای کار چین، منابع ایران را ۲۰% زیر قیمت جهانی تصاحب می کند! اما کار به اینجا ختم نمی شود و باید توجه داشت که پول قرارداد به یوآن و طی دو سال پرداخت می شود و با توجه به اینکه یوآن در هندلز-بانک اروپا در آلمان، اوبر-بانک در اتریش و هالد-بانک در ترکیه تبدیل به ارزهای دیگر خواهد شد، چین برای دریافت ۱۲-۸% تخفیف دیگر بابت نرخ مبادله دلار دندان تیز کرده است؛ یعنی یک تخفیف ۳۲ درصدی برای چین کمونیستی در ازای خرید فرآورده های نفت و گاز و پتروشیمی از ایران. چین بدین طریق یوآن خود را به بازار جهانی تزریق میکند و سود مضاعفی به جیب می زند.
لازم به ذکر است که ۵۰۰۰ نیروی امنیتی چینی برای محافظت از پروژه های چین وارد کشور کشور می کند و کارگران ایرانی را برای ساخت جاده ای موسوم به جاده ابریشم به چین می فرستد تا همانند کارگران چینی استثمار شوند.
بند دیگری از این قرارداد حاکی از برقی کردن خط آهن ۹۰۰ میلیاردی تهران-مشهد است تا خط ترانزیتی از وسط ایران برای پیشبرد هرچه بیشتر اهداف چین احداث شود؛ بدین وسیله چین شاهراه ایران را از آن خود می کند و محصولات خود را از طریق خط آهن چین-مشهد-تهران و سپس ترکیه به بازارهای اروپایی میفرستد و تمام این مراحل تحت کنترل نیروهای امنیتی چین است.
بندی دیگر از این قرارداد ننگین، راه اندازی خط آهن سریع السیر تهران-قم-اصفهان و توسعه شبکه به روز رسانی شده تا تبریز است؛ تبریز محل استقرار بخشی از مجتمع های کلیدی نفتی و گازی و پتروشیمی است و خطوط گازی تبریز-آنکارا به یک نقطه محوری جاده ۲۳۰۰ کیلومتری متصل است که این جاده، آرومچه مرکز استان شینجیان در غرب چین را تا تهران همراهی میکند. در امتداد این جاده کشورهای قزاقستان، قرقیزستان، و ترکمنستان قرار دارند. چین از طریق این خطوط ترانزیت که از ترکیه نیز خواهد گذشت قادر خواهد بود محصولات نفت، گاز و پتروشیمی ایران را بنام خود در بازارهای جهانی به فروش برساند و از این طریق تحریم ها را دور بزند. البته این خط لوله مستلزم همکاری روسیه است و با توجه به شرط موجود در این توافق نامه، یک شرکت روسی به عنوان شریک بر اساس شرایط تخفیفی به همراه پیمانکار چینی شرکت خواهد داشت تا بدین وسیله پول دزدی حاصل از فروش ثروت مردم ایران به جیب مائوئیست های چینی و کمونیست های روسی سرازیر شود.
