در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶، کشورهای عضو (TFTC) تحریمهای مشترکی را علیه ۵ نهاد و ۱۶ فرد وابسته به شبکه مالی حزبالله اعمال کردند. این تحریمها که توسط دفتر کنترل داراییهای خارجی وزارت خزانۀ آمریکا (OFAC) نیز تأیید شدهاند، صرفاً اقدامی تنبیهی نیستند، بلکه ساختار پنهان و پیچیدۀ سیستم تأمین مالی این سازمان را بهطور بیسابقهای افشا میکنند. برخلاف تصور عمومی، این شبکه تنها به تأمین مالی نظامی محدود نمیشود، بلکه فعالیتهای رفاهی، تبلیغاتی، بازسازی و جذب نیرو را نیز پوشش میدهد.
یکی از مهمترین یافتههای تحریمها، روشهای پیچیدۀ پنهانسازی مالی است. مقامات ارشد القرض الحسن نظیر احمد یزبک، عباس غریب و مصطفی حرب با استفاده از «حسابهای سایه» و حسابهای مشترک در بانکهای لبنان، موفق شدند بیش از ۵۰۰ میلیون دلار را از سیستم مالی رسمی عبور دهند. این روش نشان میدهد که حزبالله نه تنها از سیستمهای غیررسمی مانند «حواله»، بلکه بهطور گسترده از زیرساختهای بانکی لبنان از طریق افراد معین و شرکتهای صوری بهره میبرد.
این تحریمها سه دستاورد مهم دارند:
افشای عمومی: شناسایی افراد و نهادها، فعالیت آنها را در سیستم مالی بینالمللی با ریسک بالایی مواجه میکند.
افزایش فشار: هرگونه همکاری تجاری با این شبکه برای بانکها و شرکتها بسیار پرخطر میشود.
محدودیت بازسازی: با توجه به تلاش حزبالله برای بازسازی تواناییهای خود پس از جنگ، اختلال در شبکه مالی، شرط ضروری برای تضعیف قدرت آیندۀ آن محسوب میشود.
