انتصابات ۲۷۰۰ رژیم اسلامی حاکم بر ایران، درگیری خانواده های مافیایی رژیم را بیش از پیش آشکار کرد. با توجه به مسئله تعیین جانشین ولی فقیه، خامنه ای خانواده های مافیایی خمینی، لاریجانی و روحانی را از رسیدن به قدرت کنار گذاشت تا ابراهیم رئیسی برای نخستین بار در یک مقام به اصطلاح “انتخابی” با کسب مشروعیت ظاهری، بدون کوچکترین مشکلی به ریاست جمهوری رژیم برسد. اکنون، خامنه ای و سپاه پاسداران تلاش دارند تا ضمن انتقام گرفتن از سایر خانواده های مافیایی رژیم، مزاحمان احتمالی رهبری رئیسی را نیز ساکت کنند. به نظر میرسد حذف حسن فیروزآبادی در راستای همین پروژه بوده است.

حسن فیروزآبادی رئیس سابق ستاد کل نیروهای مسلح، مشاور عالی نظامی خامنه‌ای، از عاملان سرکوب قیام های مردمی، عضو شورای عالی امنیت رژیم از روز تاسیس و از توسعه دهندگان برنامه موشکی رژیم، در تسویه حساب خونین خانواده های مافیایی رئیسی-خامنه ای علیه روحانی-خمینی، ترور شد. وی اخیراً به حکم خامنه ای به‌عنوان عضو حقیقی مجمع تشخیص مصلحت رژیم منصوب شده بود. خبرگزاری فارس در ابتدا نوشت فیروزآبادی، «پس از مدتی بیماری» فوت شده اما پس از آن علت مرگ وی را ابتلا به کرونا اعلام کرد.

فیروزآبادی از سال ۶۴ معاون امور دفاعی نخست وزیر (ریاست قرارگاه خاتم الانبیا) بود و علی خامنه‌ای مهرماه ۶۸ او را به سمت ریاست ستاد کل نیروهای مسلح منصوب کرد. از همان سال وی در کنار حسن روحانی، عضو شورای عالی امنیت رژیم بود. با رسیدن حسن روحانی به مقام ریاست جمهوری، فیروزآبادی همواره از سیاست های دولت تدبیر و امید، در مقابل سپاه پاسداران و قاسم سلیمانی حمایت می کرد.

فیروزآبادی در هماهنگی با دولت روحانی و شورای عالی امنیت ملی کوشش بسیاری کرد که مانع انجام آزمایش‌های موشکی تحریک‌آمیز سپاه پاسداران پس از اجرایی شدن برجام شود. به رغم این، نیروی هوافضای سپاه از آزمایش موشک‌های دوربرد خودداری نکرد‌ و سال ۹۳ که رسانه‌های وابسته به سپاه پاسداران به شدت مشغول حمله به سیاست های تنش زدای دولت روحانی بودند در اقدامی کم‌سابقه آنها را تهدید کرد که “باید روش‌شان را اصلاح کنند والا ما با آن‌ها برخورد می‌کنیم”.

فیروزآبادی سال ۹۴ با نوشتن مقاله‌ای در روزنامه “جوان”، وابسته به سپاه پاسداران به حمایت از توافق هسته‌ای پرداخت و اندکی بعد در نامه‌ای به خامنه‌ای این توافق را به عنوان یک پیروزی ملی به او تبریک گفت. خامنه ای چند روز بعد بدون نام بردن از فرد خاصی تبریک گفتن به خود برای پیشرفت مذاکرات هسته‌ای را کاری “بی‌معنی” خواند.

پس از این درگیرها، سال ۹۵ پس از ۲۷ سال، با امضای خامنه ای، محمدحسین باقری جایش را در ستاد کل گرفت. برخلاف فیروزآبادی که سابقه حضور در سپاه پاسداران و ارتش را نداشت، باقری از قدیمی‌ترین فرماندهان سپاه پاسداران می باشد. باقری متعلق به آن بخش از نظامیان رژیم است که با سیاست‌های تنش‌زدایی دولت روحانی به شدت مخالف‌ بود و تعیین‌کننده سیاست خارجی رژیم اسلامی حاکم بر ایران را میدان یا سپاه پاسداران می‌داند.

پس از این برکناری، حسن روحانی در نشست شورای عالی امنیت رژیم با اهدای لوحی به خاطر”همه‌ی مسئولیت‌های خطیر و تلاش‌های خالصانه” فیروزآبادی در ۳۸ سال گذشته از او تقدیر کرد. در این لوح از جمله به خاطر حضور فعال و موثر در شورای عالی امنیت ملی و “همدلی آگاهانه با دولت تدبیر و امید” از رئیس سابق ستاد کل نیروهای مسلح رژیم سپاسگزاری شده است.

درگیری های محمد مخبر که توسط خامنه ای بر ریاست ستاد فرمان اجرایی امام منصوب شده با فیروزآبادی هم جالب توجه می باشد. حدود دو سال پس از برکناری فیروزآبادی، ماجرای یک ویلای ۱۰ هزار متری با ۱۴ اتاق به قیمت ۱۰۰ میلیارد تومان در لواسان که در اختیار او بود خبرساز شد. گروه «جنبش عدالتخواه دانشجویی» در سال ۹۷ به نقل از محمد مخبر اعلام کرد که خامنه‌ای پنج سال پیش (سال ۹۲) دستور تخلیه این ویلا را داده بود اما فیروزآبادی این دستور را اجرا نکرده است. فیروزآبادی در واکنش گفته بود که این ویلا ۲۲ سال پیش به عنوان «دفتر فوق سری» رییس ستاد کل نیروهای مسلح به او تحویل داده شده و او «از هیچ مرجعی» حکمی برای تخلیه دریافت نکرده است. با این حال او بعدا گفت دستوری از سوی «دفتر نظامی» در دفتر خامنه‌ای دریافت کرده است. در نهایت رسانه‌های ایران گزارش دادند که این ویلا ۳۰ خرداد ۹۷ به «ستاد اجرایی فرمان امام» تحویل داده شد.

فیروزآبادی را به عنوان مسئول کمیته تحقیقات مهندسی صنعتی جنگ و صدها طرح صنعتی و موشکی نیز معرفی می کنند. در زمان تصدی وی بر ستاد کل نیروهای مسلح رژیم، تیرماه سال ۹۰ و در جریان رزمایش موشکی پیامبر اعظم ۶، نیروی هوافضای سپاه پاسداران از سیلوهای پرتاب موشک های بالستیک رونمایی کرد.

ابراهیم اصغر زاده، طراح اصلی گرونگاگیری دیپلمات های آمریکایی در تهران: شوروی بزرگترین زرادخانه اتمی و تسلیحاتی را داشت و از قدرت بازدارندگی نظامی بسیار بالایی برخوردار بود. اما در نهایت بدون شلیک یک گلوله همچون برف آب شد. بدون اینکه حتی خبردار شود که چه اتفاقی افتاده است. نمی شود کشوری بگوید که بازدارندگی نظامی دارد و از طرفی اقتصاد کشور را نادیده می گیرد و مردمش در خیابان اعتراض می کنند و پای صندوق های رأی حاضر نمی شوند. این چه امپراطوری است که ۶۰ درصد از مردمش در انتخابات ریاست جمهوری شرکت نمی‌کنند؟

ابراهیم اصغرزاده در کلاب‌هاوس با بررسی موضوع «وزیرخارجه رئیسی چه خواهد کرد؟» با بررسی کلیات سیاست خارجی دولت رئیسی که از سوی امیرعبداللهیان در مجلس شورای اسلامی بیان شد گفت: سیاست خارجی دولت رئیسی اگر هدفش باز کردن درهای اقتصاد جهانی به سمت اقتصاد ایران نباشد، بقیه آن دیگر مهم نیست و کارایی نخواهد داشت. اینکه رئیسی با وزیرخارجه خود بتواند ابتکار خلاقانه‌ای در راستای سیاست خارجی داشته باشد معلوم نیست اما می توانم بگویم که همه راه ها به مذاکرات وین ختم می شود. در حال حاضر بمبی به نام افغانستان در همسایگی ما قرار دارد و زمانی می توانیم بازی را جلو ببریم و این بمب را خنثی کنیم که در آن به نتیجه برسیم. این سیاست نمی تواند بر مبنای سیاست تهاجمی و نگاه به شرق باشد.

به گزارش خبرآنلاین، این فعال سیاسی با تاکید بر اینکه نمی توان تنها به شرق بسنده کرد و مسائل کشور را حل کرد افزود: «سیاست نگاه به شرق کاریکاتوری است چرا که اگر ایران با غرب رابطه نداشته باشد برای ما ارزشی قائل نیستند و این رابطه به رابطه ای تاکتیکی تبدیل می شود. همین ارتباط با همسایگان که مطرح می شود می بینیم که آنها در حال پیوند با اسرائیل هستند. وجود طالبان در شرق کشور بدین معناست که مسیر تعالی منطقه معکوس شده و رو به افول رفته است. طالبان نیامده که دولت مدرن تاسیس کند؛ عجیب است که برخی از آن به عنوان جنبش اصیل یاد می کنند در حالی که این گروه ترور و خشونت را در پیش گرفته است. این اتفاق تحولات منطقه را تغییر خواهد داد و جریانات افغانستان فرا افغانستانی خواهند شد. همچنین بر ارتباط ایران با جهان خارج نیز تاثیر خواهد گذاشت. نگاه به شرق یک بازی است که باید آن را کنار بگذاریم. نه روسیه و نه چین حاضر نیستند جلوی بمب صدور تروریسم را بگیرند. هر دو در مرزها آسیب پذیر می شوند. اتفاق افغانستان و قدرت گیری طالبان یک اتفاق دیالکتیکی است.»

اصغرزاده در ادامه با مخالفت با اظهارات خامه یار که عنوان کرد قدرت بازدارندگی ایران در منطقه با وجود گروه های مقاومت افزایش یافته است، بیان کرد: «می دانید که شوروی بزرگترین زرادخانه اتمی و تسلیحاتی را داشت و از قدرت بازدارندگی نظامی بسیار بالایی برخوردار بود. ضمن اینکه این قدرت شامل قدرت سخت نبود و شوروی آن موقع قدرت نرم بالایی نیز داشت و جهان کمونیزم جهان مترقی قلمداد می شد. تمام جنبش های آزادی بخش تمام نگاهشان به شوروی و حمایت هایش بود اما در نهایت بدون شلیک یک گلوله همچون برف آب شد. بدون اینکه حتی خبردار شود که چه اتفاقی افتاده است. چرا که در توهم قدرت به سر می برد چرا که نتوانست منابع اقتصادی را برای ماجراجویی های خود ایجاد کند. نمی شود کشوری بگوید که بازدارندگی نظامی دارد و از طرفی اقتصاد کشور را نادیده می گیرد و مردمش در خیابان اعتراض می کنند و پای صندوق های رأی حاضر نمی شوند. حتی درک نمی کنند که چرا ایران در لبنان، سوریه و عراق حضور دارد.»

اصغرزاده در ادامه بار دیگر به بخشی از صحبت های خامه یار اشاره کرد که گفت افزایش قدرت گروه های مقاومت سبب شکل گیری یک امپراطوری در منطقه شده است. در همین حال اصغرزاده در پاسخ به خامه یار این پرسش را مطرح کرد که این چه امپراطوری است که ۶۰ درصد از مردمش در انتخابات ریاست جمهوری شرکت نمی کنند؟

وی ادامه داد: وقتی این قدرت بازدارندگی نظامی ارزش دارد که از پشتوانه مالی، اقتصاد پرتحرک و توسعه یافته برخوردار باشیم. حتی کسانی که در تشییع جنازه سردار قاسم سلیمانی شرکت کردند معتقد نیستند که حضور منطقه ای ایران باید آنچنان فشاری به ایران بیاورد که نتوانیم گوشت و مرغ کشور را تامین کنیم. حتی تأمین هویج و سایر مواد غذایی نیز دچار مشکل شود. بحث من این نیست که صفر و صدی به موضوع نگاه کنیم مثلا بگوییم نفوذ منطقه ای را کاملا تعطیل کنیم و به اقتصاد بپردازیم. مساله این است که منابع قدرت تغییر کرده است و تنها متعلق به وارد شدن به جنگ سرد نیست. ایران را به شانگهای راه نمی دهند و چطور توقع داریم چین و روسیه متحد استراتژیک ایران باشند؟ چین از سال ۱۹۷۹ و انقلاب ایران همواره به دنبال این بوده که با آمریکا ببندد و زیر سایه آن حرکت کند. در ادامه بزرگترین شریک آمریکا شد و حالا نیز بزرگترین رقیب آمریکا است. با این حال چین ملاحظات خود را دارد و آن را به تهدید برای خود تبدیل نمی کند. نگاه به شرق به عقیده من نگاه شکست خورده ای است. البته باید این را بگویم که ایران باید از ظرفیت های کشورهای آسیایی از جمله چین استفاده کند اما حرف اصلی من این است که آیا نگاه تک بعدی به چین مشکل ایران را در سیاست خارجی حل می کند؟ آیا قرار است مشکلات اقتصادی ایران در دولت رئیسی را حل کند؟

وی افزود: قطعا اگر آقای امیرعبداللهیان بخواهد درقالب یک سیاست ایدئولوژیکی و سیاست خارجی تهاجمی مبتنی بر قدرتمند کردن تمدن شیعی را در پیش بگیرد باید در نظر داشته باشد که این فقط مساله افغانستان نیست که بیخ گوش ایران ایجاد شده است. اگر بخواهیم به دستاوردهای کوتاه مدت، مُسَکنی اتکا کنیم و بگوییم حالا اندکی قیمت سکه و دلار کاهش یابد و گشایشی ایجاد شود اشتباه بزرگی است. مهمترین دستاورد دیپلماتیک دولت روحانی که مردم بدان رای دادند این بود که تیم سیاست خارجی وی توانست ایران را از تحریم های شورای امنیت خارج کند. بنابراین می خواهم بگویم برهم زدن برجام همانا و به خطر انداختن آینده این نظام همان. مردم ایران می پرسند که حزب الله لبنان وقتی خانه هایش خراب می شود سریع ساخته می شود ولی در ایران در موقع سیل و زلزله اقدامی صورت نمی گیرد. خوب مشخص است این مسائل پرسش برانگیز است و برای مردم جای ابهام دارد. متاسفانه مسئولین نتوانستند این ابهام را رفع کنند. یکی از اشتباهاتی که می شود این است که جریانی معتقد است که تمام منابع باید صرف مسائل نظامی شود. فکر نمی شود که اگر ملتی گرسنه و دچار شکاف طبقاتی شده باشد و از تبعیض مضمن رنج ببرد و حس نکند که در حکومت مرکزی سهم داشته باشد چگونه می تواند با یک ابزار نظامی و نگاه منطقه ای بازی را جلو ببرد.

اصغرزاده در پایان در جمع بندی اظهارات خود بیان داشت: ذهنیت جنگ سردی، ستیز با غرب یک نگاه محافظه کارانه است و جز تحریک اندیشه های مردم در کشورهای آزاد نتیجه نخواهد داشت. صحبت هایی که احمدی نژاد قبلا می کرد و از رابطه با آمریکای لاتین می گفت هیچ چیز برای ما نخواهد داشت. نگاه شرق نیز همینطور و تنها کاریکاتوری خواهد شد. ضمن اینکه شعاری که جمهوری اسلامی از اول انقلاب را داشت بر هم می زند و افکار عمومی غرب را علیه ما می شوراند. آن هم در شرایطی که از بحران اقتصادی شدید، از واکسیناسیون ناقص و غیره.. رنج می بریم.